Dwa rodzaje uczuć cz. 1

Nie tylko odczuwamy bodźce, lecz również reagujemy na nie uczuciowo ; bodźce nie tylko wywołują czucia, lecz i uczucia. Mówimy np.: „W pokoju, do którego wszedłem, owionął mnie miły chłód”, „ten kwiat ma rozkoszny zapach”, „musiałeś mieć nieprzyjemną rozmowę”. Chłód, zapach, rozmowa – składają się z czuć. Przyjemność i nieprzyjemność są zjawiskami uczuciowymi.

dochodzenie należności poznań

Zbadajmy obecnie, co to jest uczucie. Wiemy, że w organizmie żyjącym zachodzą dwa przeciwne procesy: rozkładu  i odnowy. W organizmie naszym stale zachodzą procesy rozkładu, jednak przez pożywienie i sen odnawiają się jego siły życiowe. Życie za tym polega na tym, że organizm opiera się siłom, dążącym do jego zniszczenia; proces życia polega na równowadze procesów twórczych i destrukcyjnych.

Przedstaw sobie organizm żyjący jako bryłę galaretowatą, nie dość pewnie stojącą na swej podstawie. Na całej powierzchni tej bryły znajdują się zazębienia i szczeliny. Wyobrażają one narządy zmysłowe, kanały, które rzeczom i zjawiskom świata zewnętrznego dają dostęp do świadomości. Za każdym razem, gdy bodziec toruje sobie dostęp do jednego z zazębień, cała bryła się przechyla – przy czym zajmuje położenie mniej lub więcej stałej równowagi. Procesy psychiczne, towarzyszące tym przechyleniom, są właśnie uczuciami. Jeżeli przechylenie jest korzystne dla bryły (osiągnięta równowaga bardziej stała), powstaje uczucie przyjemności, jeżeli niekorzystne –  nieprzyjemności.

dochodzenie należności poznań