Stan uczuciowy cz. 2

Czucie „zawrotu” bywa jedynie nieprzyjemne. Szmery zaś i tony spotykamy w życiu codziennym na każdym kroku (w domu i na ulicy; głos własny i znajomych), to też reagujemy na nie uczuciowo w nieznacznym stopniu. Nie wszystkie czucia, pochodzące ze skóry, łączą się z uczuciami jednakowo łatwo. Stany uczuciowe, oparte na podkładzie czystych czuć ucisku, są rzadkie; stany z podkładem czuć temperatury (nużące ciepło, przejmujący chłód) — dość pospolite; ból zaś, podobnie jak zawrót głowy, jest z natury swej przykry. Czucia smakowe i węchowe posiadają tak silne zabarwienie uczuciowe, że skłonni jesteśmy określać je po prostu jako  „przyjemne” lub „przykre”, nie troszcząc się o nazwę właściwych jakości czuciowych. Czucie napięcia może być bądź przyjemne, bądź nieprzyjemne, bądź obojętne. Głód i pragnienie mają zawsze zabarwienie uczuciowe (przyjemności lub nieprzyjemności); czucie nudności zawsze jest nieprzyjemne. Najważniejszym zaś źródłem stanów uczuciowych są podrażnienia wewnętrznych narządów ciała, które wywołują czucia ustrojowe. Właśnie to nierozłączne zabarwienie uczuciowe utrudnia obserwację tych czuć.